Истифодаи дурусти занҷирҳои паймон чист?

1. Пеш аз истифодаи занҷири паймон, лутфан дастури маҳсулотро бодиққат хонед ва мувофиқи дастурҳо истифода баред;

2. Вақте ки ду занҷири паймон истифода мешаванд, онҳо бояд ҷуфт истифода шаванд;

3. Дар ҷараёни кор шиддати занҷири паймон бояд мувофиқ бошад ва занҷири паймон набояд аз сарбории муқарраршуда баландтар кор кунад;

4. Занҷири паймон набояд дар кор печида ё печида шавад;

5. Занҷири паймон бояд сари вақт бартараф карда шавад, вақте ки вай ҳангоми кор бо харошидан ва фарсудашавии ғайримуқаррарӣ дучор мешавад;

6. Муҳити корӣ дорои моддаҳои кимиёвӣ ё занҷири хеле паймоне, ки дар шароити зангзании шадид истифода мешавад, лутфан бо кормандон тамос гиред;

7. Таъмири занҷири паймон бояд таҳти роҳбарии кормандон анҷом дода шавад;

8. Занҷири паймон аз ҳалқаи ҳамвор (ҳалқаи мудаввар) ва пайванди амудӣ иборат буда, ҳаҷм ва намуди пайванди ҳамвор бо ҳалқаи даврии занҷири истихроҷи маъдан мувофиқат мекунад, ду тарафи пайванди амудӣ ҳамвор аст ва андозаи паҳнои берунӣ аз ҳалқаи даври кӯҳӣ хурдтар аст. Занҷири паймон дорои иқтидори баланди бардошт, иҷрои қавӣ, сахтии хуби таъсир, мӯҳлати дарозии хастагӣ ва ғайра мебошад.